Եղիշե Չարենց - «Ու թուլացած, ու սփրթնած կմարի»

Ու թուլացած, ու սփրթնած կմարի Արևի ոսկին — Վերջին անգամ եզերքի մոտ կամարի Բռնկված կրկին։ Ու կապույտը՝ արևի մոտ շիկացած, Վարդագույն — Քո՜ւյր, կփռի դեմքիդ վրա — ամոթխած Կարմրություն։ Ու կապույտը, ձուլված ոսկուն, հեռուներում Կամարի — Քո՛ւյր, հոգուս մեջ, աչքերիդ մեջ, երկինքներում— Կմարի…