Անցնել բովանդակությանը

«Ու կտարածվի մի տրտում մշուշ»

«Ծիածան» ժողովածու · «Ոսկին»

Ու կտարածվի մի տրտում մշուշ Մանուշակագույն. Կապույտի, ոսկու տրտմունակ մի հուշ — Խանձված հոգում… Արևը ժպտաց, երբ կույս էր հեռուն, Ու գունատ էր դեռ։ Արևը անցավ — կապույտ դաշտերում՝ Մի ոսկի թիթեռ։ Կապույտը վառվեց, խանձվեց ոսկում, Արևը — անցավ. Արևը — անհուն ու որբ կապույտում՝ Բռնկված մի ցավ։ Իջնում է ահա մի տրտում մշուշ Մանուշակագույն. — Կապույտի՜, ոսկո՜ւ տրտմունա՜կ վերհուշ՝ Խանձված հոգում…

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու Ծիածան
Տողերի թիվ 16