Եղիշե Չարենց Ու իրիկնային…

Ու իրիկնային Ոսկի մշուշում Քո կորած ու հին Երկիրդ եմ հիշում… Հիշում եմ կապույտ Դղյակները քո, Հիշում եմ մի սուտ, Կապո՜ւյտ երեկո… Ու իրիկնային Շշուկը հասկի — Երբ վառվում էին Աստղերը ոսկի… Տո՜ն էր, տոնակա՜ն Զոհերի հանդես — Բայց ինչո՞ւ այնքան Տրտում էի ես…