Հրո երկիր 1916
Հրո երկիր
Ժողովածու · 1916
Չարենցի «Հրո երկիր» շարքը (1913–1916)՝ սիրո, հրի, կորստի ու հեռավոր Երկրի կարոտի բանաստեղծություններ։
10 բանաստեղծություն
մոտ 20 րոպե
17.0K դիտում
Նախաբան
«Հրո երկիր» շարքը Եղիշե Չարենցի վաղ շրջանի սիրային քնարերգության գագաթներից է՝ գրված 1913–1916 թվականներին։
Բանաստեղծությունների ցանկ
1 Երազում եմ այն Երկիրը հեռավոր… 2 Ու իրիկնային… 3 …Ու կապտագույն… 4 Ու լալիս էիր 5 Բայց մոտեցար ու… 6 Ու մոտեցար… 7 Օ, այն չէ՜ր 8 …Եվ երբ դադարեց… 9 Ես ի՞նչ անեի… 10 Քո՛ւյր, գուցե՜ չըկանք…
Երազում եմ այն Երկիրը հեռավոր…
Երազում եմ այն Երկիրը հեռավոր,
Ուր մարմինը, սեգ մարմինը ու հոգին՝
Աննյութացա՜ծ ու նյութացա՜ծ, լուսավոր՝
Ողջակիզվեն Արևի մեջ, քույր իմ, կին։
Ուր մարմինը, սեգ մարմինը ու հոգին՝
Աննյութացա՜ծ ու նյութացա՜ծ, լուսավոր՝
Ողջակիզվեն Արևի մեջ, քույր իմ, կին։
սերերազ +1
Ու իրիկնային…
Ու իրիկնային
Ոսկի մշուշում
Քո կորած ու հին
Երկիրդ եմ հիշում…
Ոսկի մշուշում
Քո կորած ու հին
Երկիրդ եմ հիշում…
կարոտերեկո +1
…Ու կապտագույն…
…Ու կապտագույն, ու երկնագույն քողերի մեջ երևացիր։
Չեմ մոռացել քո մազերի հրո՜տ, անշե՜ջ
Խուրձի վրա՝ ճերմակ պսակդ ձյունաձիր…
Չե՜մ մոռացել, որ աչքերիդ իրիկնային հրդեհներում
Չեմ մոռացել քո մազերի հրո՜տ, անշե՜ջ
Խուրձի վրա՝ ճերմակ պսակդ ձյունաձիր…
Չե՜մ մոռացել, որ աչքերիդ իրիկնային հրդեհներում
սերկիրք +1
Ու լալիս էիր
Ու լալիս էիր —
Դո՞ւ էիր, թե ես…
Ու մազերդ հի՜ր
Մարեցին կարծես…
Դո՞ւ էիր, թե ես…
Ու մազերդ հի՜ր
Մարեցին կարծես…
վիշտկարոտ +1
Բայց մոտեցար ու…
Բայց մոտեցար ու փարվեցիր—
Կրկի՛ն, կրկի՛ն։
Մեկը ճչաց. — «Անցի՛ր, անցի՛ր
Լուսնաշխարհի դաշտերը, կին…»։
Կրկի՛ն, կրկի՛ն։
Մեկը ճչաց. — «Անցի՛ր, անցի՛ր
Լուսնաշխարհի դաշտերը, կին…»։
սերկիրք +1
Ու մոտեցար…
Ու մոտեցար, ու ձեռքերդ կարմի՜ր, հրո՜տ
Դրիր սրտիս։
Սիրտս ճչաց, հրդեհներիդ լույսի՛ն կարոտ —
Ճչաց — ցրտի՛ց…
Դրիր սրտիս։
Սիրտս ճչաց, հրդեհներիդ լույսի՛ն կարոտ —
Ճչաց — ցրտի՛ց…
սերկիրք +1
Օ, այն չէ՜ր
Օ, այն չէ՜ր, այն չէ՜ր —
Երկիրը Հրի…
— Մահի՜, ոճիրի՜
Արնաբույր գիշեր։
Երկիրը Հրի…
— Մահի՜, ոճիրի՜
Արնաբույր գիշեր։
մահտխուր +1
…Եվ երբ դադարեց…
…Եվ երբ դադարեց հեծկլտանքը քո—
Մարած աչքերով նստեցիր ինձ մոտ։
Իջել էր մի սո՜ւտ ու մո՜ւթ երեկո։
Իջել էր մի սո՜ւտ ու մո՜ւթ առավոտ։
Մարած աչքերով նստեցիր ինձ մոտ։
Իջել էր մի սո՜ւտ ու մո՜ւթ երեկո։
Իջել էր մի սո՜ւտ ու մո՜ւթ առավոտ։
սերվիշտ +1
Ես ի՞նչ անեի…
Ես ի՞նչ անեի, քույր իմ, երբ չկար
Այլևս ոչինչ.
Ո՛չ կապույտ հոգուս թևը խելագար,
Ո՛չ կույս աչքերիդ ձյունը ամոքիչ:
Այլևս ոչինչ.
Ո՛չ կապույտ հոգուս թևը խելագար,
Ո՛չ կույս աչքերիդ ձյունը ամոքիչ:
սերկարոտ +1
Քո՛ւյր, գուցե՜ չըկանք…
Քո՛ւյր, գուցե՜ չըկանք…
Գուցե մեկը, — ո՞վ —
Երազել է մեզ
Անլույս գիշերով…
Գուցե մեկը, — ո՞վ —
Երազել է մեզ
Անլույս գիշերով…
կարոտմենություն +1