Անցնել բովանդակությանը

Շամիրամ

«Խառն բանաստեղծություններ» ժողովածու · «1911–1922»

Իրիկնային փողոցում ես տեսա նրան։ Նա — սևաչյա պչրուհի1, գուցե — Շամիրամ։ Եվ ինձ տվեց հինավուրց հուռութները2 նա, Երկու համբույր — փողոցում, մայթերի վրա։ Եվ հմայեց ու տարավ նա դղյակը հին։ Լապտերները ժպտալով ճանապարհ դրին։ Եվ, չնայած որ անթիվ դարեր են անցել՝ Նո՛ւյնն է երազը նրա, լոկ մարմինն է — ծեր։ Նո՛ւյնն է խոսքը, կարծես նոր տրվող աղջկա,— Միայն մարած աչքերում էլ հրդեհ չկա։

Ծանոթագրություններ

  1. 1 պչրուհի — պչրասեր կին. պչրանք — զարդարանք, հարդարվելու զարդեր. փխբ. զարդ, գեղեցկություն։
  2. 2 հուռութ — հմայություն, հմայանք, կախարդություն. սնոտ. հմայությամբ չար աչքից՝ փորձանքից ևն. պահպանող իր, որ մարդիկ կրում են իրենց վրա, համայիլ։

Ստեղծագործության մասին

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու Խառն բանաստեղծություններ
Տողերի թիվ 10