«Կա հոգու մեջ ու աշխարհում — մի ոսկի օղակ»
«Ծիածան» ժողովածու · «Գազելներ»
Կա հոգու մեջ ու աշխարհում — մի ոսկի օղակ։
Բռնկվում է նա ու մարում — մի ոսկի օղակ։
Ո՞վ չի գտել — ժպտալո՛վ, ժպտալո՛վ —
Անդուլ վազքի ճանապարհում — մի ոսկի օղակ…
Բայց ես ինչո՞ւ, քու՜յր իմ, ինչու տրտմեցի այնքան,
Երբ բռնկվեց քո աչքերում մի ոսկի օղակ…
