«Գիտեմ, որ մի օր կմեռնեմ ես էլ…»
«Խառն բանաստեղծություններ» ժողովածու · «1911–1922» · 1916
Գիտեմ, որ մի օր կմեռնեմ ես էլ
Ու կվերջանա իմ կյանքի ուղին։
Մոռացած բոլոր երգերս լուսե՝
Կհանձնեն ինձ էլ արգավանդ հողին։
Արևը նորից անհոգ կխնդա՝
Փռելով չորս դին լուսավոր գանձեր։
Եվ մայրս անգամ էլ չի՜ հավատա,
Որ եղել եմ ես, ապրել ու անցել։
Եվ գերեզմանս երբ փակվի ինձ հետ —
Մեղքս կմոռնան, սիրո խոսք կասեն, —
Եվ անցած կյանքս կդառնա լեգենդ՝
Օրերիս նման անդարձ ու վսեմ…
1916
