Եղիշե Չարենց - Դու ոսկի գրիչ ունես

Դու ոսկի գրիչ ունես, դու այնպես իմաստո՛ւն ես, Ինքդ քեզ հրաժեշտ ես ասում, ինքդ քեզ կրկի՛ն ընդունում ես, Գիտես, որ՝ լինելով է լինում, հատնելով է անհատնում այս տունը— Եվ մի՛շտ ծիծաղկուն է հոգիդ ու սիրտդ՝ մշտապես խնդո՛ւն է։