Թե կտոր տեսնես մի ամպի
«Ռուբայաթ» ժողովածու · 1926
Թե կտոր տեսնես մի ամպի— ասա՝ սա ուրի՜շ է արդեն.
Թե նստես, թե իջնես թամբից— ասա՝ սա ուրի՜շ է արդեն,
Վերադարձը դարձ չէ այլևս և ո՛չ էլ կրկնություն հնի,
Քո անցած ամե՛ն մի ճամփին ասա՝ սա ուրի՛շ է արդեն։
Ստեղծագործության մասին
Եղիշե Չարենցի «Թե կտոր տեսնես մի ամպի» քառյակ բանաստեղծությունը (1926, «Ռուբայաթ» ժողովածուից) ժամանակի և փիլիսոփայության մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։
Ժանր Քառյակ
Գրության թվական 1926 թ.
Ժողովածու Ռուբայաթ
Տողերի թիվ 4
Ձեզ կարող է դուր գալ
Ավետիք Իսահակյան 1935 «Ա՜խ, երանի չըծնվեի…»
Ա՜խ, երանի չըծնվեի,
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
Չըլսեի
Հովիվների երգերը ջինջ
Եվ մայրական խոսքերը սուրբ։
կյանքմահ +2
Ավետիք Իսահակյան 1940 «Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին…»
Ամառվա կապույտ, անդորր գիշերին,
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
Ժայռի կատարին նստել եմ մենակ՝
Հայացքըս հառած նիրհ մտած ծովին։
Լո՜ւռ է ամեն ինչ և ամենուրեք.
բնությունգիշեր +2
Ավետիք Իսահակյան · 1947 «Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
փիլիսոփայությունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան 1909 «Անգիր, և՛ անհայտ, և՛ անհիշատակ՝…»
Անգիր, և՛ անհայտ, և՛ անհիշատակ՝
Ամայի դաշտում մի գերեզման կա. —
Ո՞վ է հող դառնում այդ լուռ քարի տակ,
Ո՞վ է լաց եղել այդ քարի վրա;
Ամայի դաշտում մի գերեզման կա. —
Ո՞վ է հող դառնում այդ լուռ քարի տակ,
Ո՞վ է լաց եղել այդ քարի վրա;
մահժամանակ +3