«Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…»
1947
Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր,
Աստղ էլ որ լինիս՝ պիտ, հանգչիս մի օր։
Ոչինչ է մարդը՝ փոշի փոշու մեջ,
Իր ցավը, սակայն, տիեզերքից մեծ։
1947, Երևան
1947
1947, Երևան
Ստեղծագործության մասին
Ավետիք Իսահակյանի «Ամեն ինչ ունայն, երազ անցավոր…» քառյակ բանաստեղծությունը (1947) փիլիսոփայության և վիշտի մասին։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 4 տող։