Վահան Տերյան Սին խոսքերի մեջ, զվարթ ամբոխում

Սին խոսքերի մեջ, զվարթ ամբոխում Շրջում եմ, բայց միշտ հեռո՛ւ եմ, չըկա՛մ. Ապրում եմ թաքուն և իմ հեզ հոգում Աղոթք եմ անում ցնորք-աղջկան… Ձեզ հետ եմ, բայց միշտ հեռո՜ւն եմ, հեռու՜ն,— Ունեմ ես թովիչ մի առանձնարան,— Տանջանք է այնտեղ և զոհաբերում — Եվ թախիծ, և երգ, և աղոթք նրան… Եվ այնտեղ է նա,— ոչ այս աշխարհում,— Մաքուր ու պայծառ պատկերը նրա. Ես տառապանքս բախտ եմ համարում Ու ծիծաղում եմ ձեր բախտի վրա…