Սիրտս
«Դ. շրջան. 1921 եւ յետոյ» ժողովածու
Իմ սիրտս զիս կը նեղէ, կը ցաւցնէ միշտ բացուող
Ցաւի, վէրքի մը նման…
Մերթ ձայն մ՚ու ձև մ՚արևոտ, դէմք մը, նայուածք մ՚աստղաշող,
Կ՚ըլլան անոր բալասան։
Եվ կը մոռնամ, կը մոռնամ իմ կսկծանքը ամբողջ,
Կը տանիմ սիրտս նորէն
Երկու ձեռքիս մէջ բռնած, իբրև բաժակ մը դողդոջ,
Լեցուն յոյսի աղբիւրէն…
Սակայն յուշով մ՚ալ երբեմն կուրծքիս ներքև յանկարծուստ
Կը փորուի վիհ մը խորունկ,
Ուր կ՚իյնայ սիրտս կարծես, — մերթ ալ յոյսով մը հարուստ,
Ան կ՚ընծայուի իբրև խունկ։
Իբրև ոսկի և զմուռս, երջանկութեան Աստուածին…
Յիշատակին մէջէն նոր,
Մերթ կը թըռի թևաբաց, և յոյսին մէջ կը վառին
Մերթ հին յուշեր սգաւոր…
Բայց սիրտս յաճախ, շատ յաճախ՝ միմիայն ցաւ մ՚է ինձի,
Իր պատճառէն պարպուած՝
Ցաւ տարածուն, անանուն՝ վաղնջական1 հարուածի,
Զոր տուած է ինձ Աստուած…
Ու այնքան հին՝ չեմ կրնար դեռ վարժուիլ ես անոր,
Բայց կը խորհիմ նոյն ատեն2,
Թէ փրկութեան, խնդութեան խենթեցընող խինդն ալ խոր
Ես կը քաղեմ իր ծոցէն…
Ծանոթագրություններ
- 1 Վաղնջական — վաղուցուայ, նախնական
- 2 Ատեն, ատենոք — ժամանակ, ժամանակով
Թեմաներ
