Անցնել բովանդակությանը

Մեծացել ենք

Մեծացել է քույրս ինձ պես Ու գնում է մանկապարտեզ, Իսկ ես՝ ծանոթ գիրք ու գրոց, Շուտով պիտի գնամ դպրոց։ Կարգապահ եմ ու ջանասեր՝ Սերտում եմ ես միշտ նոր դասեր։ Ինձ հետ դպրոց պիտի գնան՝ Կարոն, Գևոն, Պետոն, Արան։ Շնորքով ենք, ոչ թե՝ անձիրք, Լինելու ենք գերազանցիկ, Առանց անկում ու պարտություն Դառնանք ազգի հպարտություն։

Այս բանաստեղծության հեղինակը մեզ հայտնի չէ։ Եթե գիտեք նրան, գրե՛ք մեզ։

Ստեղծագործության մասին

անհայտ հեղինակի «Մեծացել ենք» բանաստեղծությունը Սեպտեմբերի 1-ի և դպրոցի մասին։

Երեխան իրեն համեմատում է քրոջ հետ՝ նա նոր է մանկապարտեզ գնում, իսկ ինքն արդեն դպրոցական է։ Թվարկում է ընկերներին, ում հետ միասին է գնալու, և ավարտվում է հավակնոտ խոստումով՝ գերազանցիկ լինել ու դառնալ «ազգի հպարտություն»։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 12