Անցնել բովանդակությանը

Ռետինը

Ես Ռետինն եմ, ռետինը, Լավ իմացեք իմ գինը… Տանը լինի, դպրոցում, Ճշտասեր եմ իմ գործում։ Հենց որ տեսնեմ սխալ բան, Տեղնուտեղը կուլ կտամ։ Այ, հենց երեկ իմ տերը Փռել էր իր թղթերը, Նկարում էր ու գրում, Իբր դաս էր սովորում։ Մեկ էլ ճչաց. — Օգնեցե՜ք, Սխալներից փրկեցե՜ք։ Վրա հասա և իսկույն Մի այծ կերա կարմրագույն, Մի քանի ուղտ՝ անսապատ, Չորսոտանի տասը բադ, Սխալ գրված հինգ-վեց բառ, Կոտոշավոր երեք գայլ, Հետո՝ բաներ այլևայլ։ Բայց մի գաղտնիք ասեմ ձեզ՝ Չեմ մեծանում մարդու պես։ Շատ ուտելը վատ է, վատ, Բարակում եմ անընդհատ։

Այս բանաստեղծության հեղինակը մեզ հայտնի չէ։ Եթե գիտեք նրան, գրե՛ք մեզ։

Ստեղծագործության մասին

անհայտ հեղինակի «Ռետինը» բանաստեղծությունը դպրոցի և մանկականի մասին։

Մանկական բանաստեղծություն՝ պատմված ռետինի բերանով։ Ռետինը «ուտում» է իր տիրոջ սխալները՝ կարմիր այծ, անսապատ ուղտեր, չորսոտանի բադեր, կոտոշավոր գայլեր, և հենց այդ ցանկն է ցույց տալիս, թե ինչ է նկարվել դաս սովորելու փոխարեն։ Ավարտվում է կատակ-խրատով՝ շատ ուտելուց ռետինը ոչ թե մեծանում, այլ բարակում է։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 24 տող՝ 4-6-3-4-3-4 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 24