Անցնել բովանդակությանը

«Մեր դպրության դարբնոցում…»

Մեր դպրության դարբնոցում Կրկին տոն է, ցնծություն, Պայծառ արև, ուրախ դեմքեր, Սեպտեմբերի մեկն է եկել։ Մեր դպրության դարբնոցում Կրկին զանգերն են ղողանջում, Ու բոլորին դպրոց կանչում։ Ես էլ արդեն մեծացել, Մանկապարտեզն ավարտել, Դպրոցական եմ դարձել։ Հագնվել եմ վայելուչ, Առել մի մեծ պայուսակ, Ծաղկեփունջն էլ՝ աջ ձեռքիս Ողջույն ասեմ ուսուցչիս։ Կսովորեմ ես շատ լավ, Գրել, կարդալ կիմանամ, Խելացի մարդ կդառնամ։

Այս բանաստեղծության հեղինակը մեզ հայտնի չէ։ Եթե գիտեք նրան, գրե՛ք մեզ։

Ստեղծագործության մասին

անհայտ հեղինակի «Մեր դպրության դարբնոցում…» բանաստեղծությունը Սեպտեմբերի 1-ի և դպրոցի մասին։

Առաջին դպրոցական օրը՝ մանկապարտեզն ավարտած երեխայի աչքերով. նոր պայուսակ, վայելուչ հագուստ և աջ ձեռքին ծաղկեփունջ՝ ուսուցչին ողջունելու համար։ Դպրոցը կոչվում է «դպրության դարբնոց», ուր զանգերը կրկին բոլորին կանչում են։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 17 տող՝ 4-3-3-4-3 տողանոց տներով։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական
Ժողովածու
Տողերի թիվ 17