Անցնել բովանդակությանը

Մեծարենցի բանաստեղծություններ բնության մասին

Մեծարենցի քնարերգությունը բնության ու սիրո լուսավոր, ջինջ երգ է՝ գրված արևմտահայերենի մեղեդային շնչով։ Նրա տաղերում գյուղական բնաշխարհի պատկերները միահյուսվում են քնքուշ երազանքի ու մարդկային ջերմության կարոտի հետ. «բնություն» թեմայով կայքում զետեղված է հեղինակի 45 բանաստեղծություն։

Բանաստեղծություններ, որոնք նվիրված են բնության գեղեցկությանը, բույսերին, կենդանիներին և բնական երևույթներին:

Գործերն ընդգրկում են 1901–1907 թվականների ստեղծագործություններ։

Հարակից թեմաներից են՝ երազ, լույս, սեր, գիշեր, տխուր և արև։

Ցուցադրվում է 0–0 0-ից

Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1957

Ապրել

       Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ սուրբ հողըդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը։
Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ դու ինքդ էլ երբեք չզգաս քո սեփական մանրությունը։
բնությունդժգոհ +5
Պարույր Սևակ Ապրել Պարույր Սևակ · 1957 բնությունդժգոհ +5