Տավարածի ճաշը
1882
Մի խամ տավարած,
Բավական քաղցած,
Աղբրի մոտ նստած,
Ուտում էր չոր հաց։
— Ցամաք մի ուտիլ,
Ասաց ընկերը։
— Բա ինչո՞վ ուտեմ,
Ուրիշ բան չունեմ։
— Դանակո՜վ, եղբա՜յր, դանակո՜վ…
— Այդ լավ ասացիր.
Դանակով կտրեմ,
Ջրումը թրջեմ,
Էլ ցամաք չուտեմ…
Ստեղծագործության մասին
Ղազարոս Աղայանի «Տավարածի ճաշը» բանաստեղծությունը (1882) մանկականի և հումորի մասին։
Փոքրիկ զավեշտ՝ խամ տավարածը չոր հաց է ուտում, ընկերն ասում է՝ ցամաք մի ուտիր, և հարցին, թե ինչով ուտի, պատասխանում է՝ դանակով։ Տավարածը լուրջ ընդունում է խորհուրդը՝ դանակով կկտրի, ջրում կթրջի, էլ ցամաք չի ուտի։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 13 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1882 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 13
Ձեզ կարող է դուր գալ
Տիկնիկների ուսուցիչը
Դպրոցի սան եմ, արդեն.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Սեպտեմբերն է
Սեպտեմբերն է, սեպտեմբերը.
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Ավետիք Իսահակյան 1919 «Ահա նորեն գարուն եկավ…»
Ահա նորեն գարուն եկավ.
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
գարունվիշտ +2
Ավետիք Իսահակյան 1917 «Ամեն անգամ, երբ նայում եմ…»
Ամեն անգամ, երբ նայում եմ
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
երեխայիս խաղերին,
Թե ինչ սիրով փարվել է նա
քարին, ջրին ու հողին, —
մանկականիմաստություն +3