Անցնել բովանդակությանը

Ծիտը և բազեն

(Մանկական խաղ)

1882

Ծիտը ծառին ծլվըլում է. — Ծի՜վ, ծի՜վ, ծի՜վ. Բազեն գլխին պտըտվում է. — Վո՜ւյ, վո՜ւյ, վո՜ւյ… Ծիտը լռեց, ծիտը վախեց. — Վա՜յ, վա՜յ, վա՜յ… Բազե՜, թը՜ռռ, բազե՜, թը՜ռռ. — Հա՜յ, հա՜յ, հա՜յ… Բազեն թռավ, Բազեն փախավ, Ի՜նչ լավ էլավ. — Հե՜-հե՜-հե՜…. Ծիտի՛կ միտիկ, պի՛ծիկ միծիկ, Պըտպըտուրի՛կ, չըլպըլտուրիկ, Դու լա՛վ պրծար չար բազեի Սուր ճանկերից, հա՜-հա՜-հա՜…

Ստեղծագործության մասին

Ղազարոս Աղայանի «Ծիտը և բազեն» բանաստեղծությունը (1882) մանկականի և թռչունների մասին։

Մանկական խաղ-երգ, ուր ամեն տողը ձայն է՝ ծիտի «ծի՜վ», բազեի «վո՜ւյ», վախի «վա՜յ», ապա ազատված ծիտի ծիծաղը։ Երեխան այն երգելիս ինքն է դառնում մեկ ծիտը, մեկ բազեն, և վերջում ուրախանում է, որ փոքրիկը պրծավ սուր ճանկերից։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 16 տող։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1882 թ.
Ժողովածու
Տողերի թիվ 16