Արմիկն ու լուսինը
1907
— Նայի՛ր, Արմիկ, դեպի վեր,—
Ասաց մայրը որդեսեր,—
Տե՛ս, լուսինը երկնքում
Ինչքա՛ն սիրուն է փայլում։
— Այո, մայրիկ,—
Ասաց Արմիկը,—
Խնդրիր, թող գա,
Մեզ մոտ մնա…
Ստեղծագործության մասին
Ղազարոս Աղայանի «Արմիկն ու լուսինը» բանաստեղծությունը (1907) մանկականի և լուսինի մասին։
Ինը տող՝ մայրը երեխային լուսինն է ցույց տալիս, երեխան խնդրում է, որ լուսինը գա իրենց մոտ մնա։ Ամբողջ բանաստեղծությունը երեխայի այդ մեկ պատասխանն է։
Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող։
Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1907 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8
Ձեզ կարող է դուր գալ
Տիկնիկների ուսուցիչը
Դպրոցի սան եմ, արդեն.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Պայուսակն իմ պատրաստ է.
Դրել եմ գրիչ, տետրեր,
Մատիտներ ու… տիկնիկներ.
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Սեպտեմբերն է
Սեպտեմբերն է, սեպտեմբերը.
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Ղողանջում են զիլ զանգերը։
Կանչում են ինձ ջերմ սիրով,
Ասես, մաղթում՝ «Գաս բարո՛վ»։
Սեպտեմբերի 1դպրոց +1
Աշոտ Գրաշի «Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն…»
…Եվ երբ գնում եմ ես օտարություն,
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
Քնքշորեն գրկած տանում եմ ինձ հետ,
Ձե՛զ, իմ հայրենի ա՜րտ ու արահե՜տ,
Եվ քե՜զ, կիրճերում հառաչող իմ գե՜տ։
պանդխտությունհայրենիք +2
Ավետիք Իսահակյան 1919 «Ահա նորեն գարուն եկավ…»
Ահա նորեն գարուն եկավ.
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
Օ՜, կտրեցե՛ք, օ՜, կտրեցե՛ք
Լեզուները թռչունների,
Որ չհանդգնեն երգել անհոգ
գարունվիշտ +2