Ավետիք Իսահակյան «Զմրուխտյա երգեր, երազներ շքեղ…»

Զմրուխտյա երգեր, երազներ շքեղ, Գարնան վարդի հետ եկան, գնացին. Համբույր ծաղկաբույր և սեր հրաշագեղ Գարնան հովի հետ եկան, գնացին։ Ուրիշի նման բույն չըշինեցիր, Կյանքի մրըրկավ զարկըված թռչուն, Ու հիմա մենակ ու որբ մնացիր, Եվ թարմ տարիներդ եկան, գնացին։ Անտուն մնացիր ու թափառական, Ընկեր, բարեկամ եկան, գնացին, Մոլոր ճամփեքում մնացիր մոլոր, Քարավան, երամ եկան, գնացին։ Ու հիմա աշնան մեգի մեջ խավար, Ականջըդ հառած սրտիդ լուռ լացին, Օտար ափերում կանգնել ես շվար, Ինչ որ ունեիր, անդա՜րձ գնացին…