Ավետիք Իսահակյան Ժողովրդական բայաթիներ

Սիրելի՛ք, մնա՜ք բարով, Ճամփո՛րդ եմ, մնա՜ք բարով. Ով գիտե՝ ետ գամ, չըգամ, Թղջությամբ մնա՜ք բարով։ Վարդը նո՛ր էր, կոկոն դարձավ, Կոկոնի մեջ էլ թառամավ. Սիրտս քեզնով նոր պիտի բացվեր, Թոռոմելը քեզնից եղավ… Ձեռ ու ոտս կապեցին, Բանտը դրին, կողպեցին. Ո՛չ թողեցին գանգատվիմ, Ո՛չ էլ լեզուս կըտրեցին։ Հոգուտ մեռնիմ, մեղք չունիմ, Խըղճի արի, մեղք չունիմ, Աչքս տեսավ, սիրտս ուզեց, Ախր ես ի՞նչ մեղք ունիմ։ Ա՜խ, վաթա՛ն ջան, մնալով, Պանդուխտ հողում մնալով, Ջիվան կյանքս մաշեցի, Քեզնից հեռո՜ւ մնալով։ Լաց կուլամ սգվորի պես, Դարդերս մենձ բեռի պես, Թափս կտրավ, վար ընկա Աշունքվա խազալի պես…