Ավետիք Իսահակյան «Եվ արծիվ մի սև իջավ սըրարշավ…»

Եվ արծիվ մի սև իջավ սըրարշավ, Իջավ երկնքից և կուրծքըս փշրեց Եվ սիրտըս կըտցեց, և սիրտս տարավ Դեպի վե՜հ լեռներ, ժայռեր բարձրաբերձ։ Եվ նետեց սիրտըս վառ լազուրի մեջ, Խրոխտ բարձունքին հզոր լեռների, Եվ շուրջս այն օրից լըսում եմ անշեջ՝ Շառաչումները արծվի թևերի…