«Թռչուններն ուրախ՝…»
1918
Թռչուններն ուրախ՝
Նորեկ գարունքին
Սիրով, սրտագին,
Խոսում են կրկին։
Ա՜խ, կար ժամանակ,
Ես ա՜յնպես ներհուն
Իմանում էի
Հավքերի լեզուն;
Բայց սին ու դժնյա
Խաղերից կյանքիս
Օր — օրի վրա
Նանրացավ հոգիս։
Եվ հիմա նրանց
Լեզուն իմաստուն,
Լեզուն երազի,
Էլ չեմ հասկանում…
1918, Ժընև
