Ավետիք Իսահակյան «Թափվեցին տերևներն աշնան ծառերից՝…»

Թափվեցին տերևներն աշնան ծառերից՝ թոշնա՛ծ ու դալո՛ւկ; Թափվեցին երգերս բեկված իմ սրտից՝ տրտո՛ւմ ու թալո՛ւկ։ Թափվեցին աստղերն անհուն երկնքից՝ Տխո՜ւր ու անփա՛յլ — Թափվեցե՛ք, արցունքներս, հոգուս խորքերից՝ Անհո՛ւյս ու մռա՛յլ…