Ավետիք Իսահակյան «Թափ կուտամ թևերս և կըսավառնեմ…»

Թափ կուտամ թևերս և կըսավառնեմ Այս զազիր, նանիր երկրից դեպի վեր. Այն վառ աստղերը համբուրել կուզեմ Եվ սուրա՜լ, ճախրե՜լ աստղերից աստղեր։ Թա՛փ կուտամ թևերս և կըսավառնեմ Խորքերը դեպի մեծ տիեզերքի. — Արևներ խըլեմ — պատգամներ վըսեմ Մի ազա՛տ, պայծա՛ռ, մի նորո՛գ կյանքի։ Թա՛փ կուտամ թևերս և կըսավառնեմ Զերծ ձեր օրենքից, բըռունցքից դաժան. — Իմ անհատական ոլորտըս կուզեմ, Ուր կամքըս լինի օրենքըս միայն…