Ավետիք Իսահակյան «Սուրբ հայրենիքս երգել կուզեի…»

Սուրբ հայրենիքս երգել կուզեի Իմ երգերի մեջ հոգեբուխ, հնչուն. Երկնի հետ խոսող լեռներն վիթխարի. Եվ թռիչքն արծվի այն վե՛հ բարձունքոմ։ Մայր-ժողովուրդս երգել կուզեի. Հորձուտ Արաքսը չքնաղ ափերով, Հրեղեն նժույգն երգել կուզեի Մասսա լանջերում սրարշավ տալով։ Հայ կտրիճներին երգել կուզեի Եվ կռվի կոչը՝ հպարտ ու վայրի, Սուրբ ազատության տոնը հաղթական. Եվ վառ ապագան իմ հայրենիքի… Բայց կոպիտ ձեռներ Փշրեցին սրտիս քնարը՝ բեկ-բեկ. Բայց կոպիտ ձեռներ Կտրեցին նրա լարերը՝ մեկ-մեկ…