«Քո կարոտած հայրենիքի…»
1917
Քո կարոտած հայրենիքի
Սոսենու պես՝ սլացիկ.
Մազեր ունիս ոսկի հասկի,
Ու աչերդ մեղեսիկ։
Դու կըսիրես մարգարիտներ,
Եվ ադամանդը կատես.
Պարանոցիդ ինչ է վայել,
Թեև մանուկ, լավ գիտես…
Երբ շրթունքով երազաբույր
Մեղմ կհպվիս շրթունքիս,
Ա՜խ, ասես թե՝ մի կոշտ ու կուռ
Ձեռքդ կդիպչի բաց վերքիս։
Ու մի թախիծ խոժոռադեմ
Ինձ կպատե սև ու մութ. —
Ես հոգնած եմ, ես հիվանդ եմ,
Դու՝ ոսկեղեն մի արտույտ…
1917, Ժընև
