«Օտար աշխարհում ստրուկ ու գերի…»
1919
Օտար աշխարհում ստրուկ ու գերի
Թառամեց, անցավ իմ կյանքը մատաղ։
Ա՜խ, ո՛չ մայր տեսա, ո՛չ սեր ընկերի,
Սրտիս մեջ՝ արցունք, աչքիս՝ սուտ ծիծաղ։
Կռո՛ւնկ ջան, կռո՛ւնկ, թռցրու ինձ քեզ հետ,
Տա՛ր իմ հայրենի երկիրն հեռավոր,
Մեր արևի տակ, ա՜խ, գոնե մեկ օր
Ծունչ առնեմ ազատ, մեռնեմ բախտավոր։
1919-1920
