«Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ…»
1892
Նազան-աղջի՛կ, Շուշան-Շուշի՛կ,
Տես մութն ընկավ-հովն ընկավ,
Ցոլցլալով աստղերն ելան,
Քունն աչերիս ցած իջավ։
Նխշուն ծաղիկ — սիրուն եղնիկ,
Թող գիրկդ ընկնիմ, քուն մտնիմ,
Ա՜խ, զով սարում, յարի գրկում
Լռիկ քունն ի՞նչ անուշ է.
Հովը օրոր կըշվշվա,
Առուն երգեր կըշշնջա՛.
Նազիկ, ծաղիկ — նուշիկ Շուշի՛կ,
Երնե՜կ քեզի… թուխ ծամերդ
Ծփծփալով հո՛վն է տանո՛ւմ,
Սև դարդերդ ջուրն է տանո՛ւմ։
1892, Ս. Հառիճո վանք
Թեմաներ
