«Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում…»
1911
Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում,
Հոգիս գիշատվեց սիրո կեղծիքից,
— Ես կուզեմ հանգչել լո՜ւռ անապատում,
— Ես կուզեմ հանգչել բոլո՛ր ցավերից…
Հոգնել եմ արդեն ես շա՜տ սիրելուց,
Ես կուզեմ հանգչել կույս — անապատում.
Ես շա՜տ ատելուց զզվել եմ վաղուց.
— Եվ է՛լ չեմ սիրում, և է՛լ չեմ ատում…
1911
