«Լուռ է ու խավար…»
1919
Լուռ է ու խավար,
Ասես՝ ողջ աշխարհ
Դարձել է միայն
Աննյութ գաղափար։
Բայց հանկարծ մի ձայն
Ականջումս հնչեց.
Այդ մա՞յրս էր արդյոք
Իմ բախտը հիշեց
Իր սուրբ աղոթքում.
Թե՞ իմ վաղուցվա
Սերս էր կաթոգին,
Անունս ակամա
Դողաց շրթունքին…
1919, Ժընև
Թեմաներ
