«Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում…»
1903
Լազուր երկնքով ամպեր են անցնում,
Ու սալվի ուռին կուլա գետափին.
Ամպերի շուքը դաշտերն է ծածկում,
Սիրտս կրծում է կսկիծը խորին…
Վառ արևն հանգավ սրերի հետքում,
Մութը թևերը փռեց ամեն դին.
Անգյուման դարդը սիրտս է մաշում,
Ա՜խ, ծաղիկ թոռմար, ընկե՛ր իմ անգին…
Ո՞ւր ես, հոգի ջան, չկա՞ս դու հիմա, —
Հողերուն հավսար ու անգերեզման.
Ա՜խ, քամին հիմա վերադ կըսգա,
Դու չե՞ս իմանում, ազի՛զ ընկեր ջան…
1903
Թեմաներ
