Ավետիք Իսահակյան «Լեռները՝ դալար, հպարտ հորձանքով…»

Լեռները՝ դալար, հպարտ հորձանքով Շարվել են շուրջըս — այնպե՜ս լո՛ւռ, լազո՛ւր. Գարունն է բուրում այնտեղ վարդերով Եվ ղողահջում են ակներ ու աղբյուր։ Աստղերն են երգում սրտիս խորքերում, Հոգիս լցվում է գարնան բույրերով. Գարնան բույրերով երգերս են զնգում, Եվ արտասվում եմ՝ քեզ երազելով…