Ավետիք Իսահակյան «Ինչպե՜ս կուզեմ սիրտս թաղեմ…»

Ինչպե՜ս կուզեմ սիրտս թաղեմ Ծովի մռայլ, մութ խորքերում. Քեզնից հեռո’ւ, վիշտս պահեմ Գաղտնի տեղում՝ շա’տ թաքուն։ Ծովը միայն վիշտս իմանա, Ծովը շա՜տ մեծ սիրտ ունի. Սրտանց կուլա սիրուս վրա, Հոգու խորքից կհուզվի…