Ավետիք Իսահակյան - «Գիշերն եկավ, զով-հովն ընկավ…»

1893

Գիշերն եկավ, զով-հովն ընկավ, Աստղունքն լուսնին ձայն տվին. Լուսնյակն ելավ, մով-ծովն ընկավ, Հավքերն ինձի ձայն տվին։ Ես վեր ելա ոգի առած՝ Զարկի սրտիս լարերին. Սիրտս խնդաց, կուրծքս թնդաց — Եվ լարերը խզվեցին… -Միայն սիրո լարը մնաց Սրտիս անհուն խորքերում. Ու վառ սիրո երգը շողաց Կյանքիս ամեն ծալքերում…

1893, Լայպցիգ

Թեմաներ
Գիշերվա մասին Իսահակյանը գիշերվա մասին Սիրո մասին Իսահակյանը սիրո մասին Երազի մասին Իսահակյանը երազի մասին Ծովի մասին Իսահակյանը ծովի մասին Կյանքի մասին Իսահակյանը կյանքի մասին

Ստեղծագործության մասին

Ավետիք Իսահակյանի «Գիշերն եկավ, զով-հովն ընկավ…» բանաստեղծությունը (1893) գիշերվա և սիրո մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 12 տող՝ բաժանված 3 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1893 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 12

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Սիրո մեղեդի

Հայուհի գեղեցիկ,
Այս բարդու շվաքում,
Իմ հոգին գերեցին
Աչքերդ երկնագույն։
սերկարոտ +1
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան Պոեմ · 1911

Աբու-Լալա Մահարի

Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1927

«Աչերդ՝ սև-հուր…»

Աչերդ՝ սև-հուր,
Հոգիս են կիզում,
Մազերդ՝ սև-սուր,
Սիրտս են թրատում։
սերկիրք +1