Ավետիք Իսահակյան «Ես որ մեռնիմ ու իմ վերքից…»

Ես որ մեռնիմ ու իմ վերքից Եթե մի վարդ դուրս ծլեր, Եվ ընկերըս հեռու տեղից Գար՝ շիրիմըս այցելեր. Եթե նրա խոր աչերից Մի ցող վարդիս մեջ ծորեր,— Այն սուրբ ցողը սիրտս կերթար, Վերքըս խորունկ՝ կըբուժեր։