«Դուման դառավ ծովը բոլոր…»
1898
Դուման դառավ ծովը բոլոր,
Երկնուց բռնած մուժն առավ.
— Ի՞նչ ման կուգամ միտքս մոլոր,
Սիրտս խոլոր, խոժոռ ցավ։
Ծո՛վ, քեզի տամ հիվանդ սիրտս,
Կուզես լավցու, թե խեղդե.
Մենակ խաբար տուր խեղճ մորս,
Անգութ յարիս չանիծե…
1898, Օդեսա
