Ավետիք Իսահակյան «Դեպի անապատ հողմը կըսուրա…»

Դեպի անապատ հողմը կըսուրա, Խոր լռության մեջ կանցնի կմարի. Դեղին քարերե իմ շիրմի վրա Կըբուսնի մենակ տատասկը վայրի; Եվ անապատում, և հավերժական Անուրջում հոգիս կըլսե, կզգա Ղողանջը զանգի տիեզերական Եվ մեղմ կըգգվե տատասկին դժնյա…