«Դարդը հետս է, հետըս կուգա…»
1898
Դարդը հետս է, հետըս կուգա,
Ուր որ կերթամ — դադար չունիմ.
Ազիզ յարն էլ, որ ճար չանե,
Ո՞ վ կա դարման դարդոտ սրտին։
Հեռո՜ւ, հեռո՜ւ, հազար ծովեր,
Գլուխս առնիմ, երթամ, կորիմ.
Ցավըս հովին ու ծովին տամ,
Երկրե երկիր երթամ,կորիմ…
Սիրտս ու աշխարհ — դարդ ու դուման,
Ա՜խ, ուր կերթամ — դադար չունիմ.
Չոր գլուխըս չոլում թողնեմ
Անդարձ, անդարձ երթամ, կորիմ…
1898, Օդեսա
Թեմաներ
