«Բալես ունի հնդու — մաթա…»
1892
Բալես ունի հնդու — մաթա,
Ոսկի օրոցք, ատլաս ծածկոցք,
Պուպո՛ւշ դարդար, նըխշուն բալա,
Պաճիկ կենես… օր — որ, լա, լա,
Նանիկ կենես, նանի՛, դա՛ր-դա՛ր.
Աչքդ ու ունքըդ — աստղ ու կամար։
Ցորեկ եղավ, ոչխարն եկավ,
Ազիզ բալես քընած մընաց.
Վեր ել, բալա, անուշ ճըղա,
Տիտիկ արա, ծիծիկ մամա՛
Պիծիկ-միծիկ տոտիկ արա՛
Հո՛պպա, բալիկ, քունդ անուշ.
Շաքար ու նո՛ւշ, թուշդ անուշ։
1892, Ալեքսանդրապոլ
