Ավիկին
1954
Կյանքիդ ուղին լինի պայծառ,
Ամեն քայլդ՝ ազնիվ, արդար։
Լինես խոհուն, լինես գիտուն,
Եվ ունենաս սիրտ զգայուն։
Լինես բարի և անբասիր,
Ընկերներիդ սրտով սիրես,
Երբ քեզ տեսնեն՝ ուրախանան։
Միշտ օգնելու լինես պատրաստ
Տանջվող մարդուն և ընկերին։
Անդավաճան, անհուն սիրով
Հայրենիքիդ լինես պաշտպան.
Եթե նրա սիրո համար
Մի սխրալի գործ կատարես-
Չըհոխորտաս, լինես խոնարհ,
Եվ իր պարտքը ճիշտ կատարած
Մարդու նման՝ խիղճդ անդորր,
Ապրես ուրախ ու բախտավոր։
Եվ մեն — մենակ, տարին մի օր
Այցի ելնես մամռոտ շիրմիս,
Կանգնես լռիկ, խորհես մի պահ,
Իմ կաթոգին սիրած տղա։
1954,, Երևան
