«Արտուտն՝ ուսին, վարդը՝ սրտին…»
1897
Արտուտն՝1 ուսին, վարդը՝ սրտին,
Գարունն եկավ, ջա՛ն գարուն,
Տուղտը2՝ ծոցին, աստղը՝ ճակտին,
Գարունն եկավ, ջա՛ն գարուն…
Արտուտն անուշ երգում է սեր,
Սիրտըս լո՜ւռ է, քանց ձըմեռ,
Էս ի՞նչ կարմիր վառ արև՛ է,
Սիրտըս մո՜ւթն է, քանց գիշեր։
1897
Ծանոթագրություններ
- 1 արտուտ — արտույտ, ճնճղազգիների կարգին պատկանող երգեցիկ թռչուն
- 2 տուղտ — տուղտազգիների ընտանիքին պատկանող բույս, այդ բույսի փարթամ երփներանգ ծաղիկը
