Ավետիք Իսահակյան - «Անգիր, և՛ անհայտ, և՛ անհիշատակ՝…»

1909

Անգիր, և՛ անհայտ, և՛ անհիշատակ՝ Ամայի դաշտում մի գերեզման կա. — Ո՞վ է հող դառնում այդ լուռ քարի տակ, Ո՞վ է լաց եղել այդ քարի վրա; Համըր քայլերով դարեր են անցնում, Արտույտն երգում է իր գովքը գարնան, Շուրջը ոսկեղեն արտերն են ծփում, — Ո՞վ է երազել և սիրել նրան…

1909

Թեմաներ
Մահվան մասին Իսահակյանը մահվան մասին Ժամանակի մասին Իսահակյանը ժամանակի մասին Տխուր Ավետիք Իսահակյանի տխուր բանաստեղծությունները Գարնան մասին Իսահակյանը գարնան մասին Երազի մասին Իսահակյանը երազի մասին Կարճ բանաստեղծություններ

Ստեղծագործության մասին

Ավետիք Իսահակյանի «Անգիր, և՛ անհայտ, և՛ անհիշատակ՝…» բանաստեղծությունը (1909) մահվան և ժամանակի մասին։

Ստեղծագործությունը պարունակում է 8 տող՝ բաժանված 2 քառատող տների։

Ժանր Բանաստեղծություն
Գրության թվական 1909 թ.
Ժողովածու —
Տողերի թիվ 8

Ձեզ կարող է դուր գալ

Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Բարի արագիլ

Ես ոչ անտուն եմ, ոչ էլ տարագիր,
Ունեմ հանգրվան,
Ունեմ օթևան,
Ազատ Հայրենիք, երջանիկ երկիր։
հայրենիքգարուն +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

Գարուն Երևան

Գարո՛ւն Երևան, սիրո՛ւն Երևան,
Վարդեր ես ճամփիս փռում, Երևա՛ն,
Ուր էլ գնամ, ուր էլ մնամ
Քեզ եմ հավիտյան սիրում, Երևա՛ն։
Երևանհայրենիք +2
Աշոտ Գրաշի Աշոտ Գրաշի

«Ես այսօր մեռա հին անտառում…»

…Ես այսօր մեռա հին անտառում,
Շուքերի ներքո կաղնենու հին,
Ինձ վրա լացին բարակ առուն
Եվ բարակ խոտը ցողն աչերին։
մահբնություն +1
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան Պոեմ · 1911

Աբու-Լալա Մահարի

Աբու-Լալա Մահարին,
Հռչակավոր բանաստեղծը Բաղդադի,
Տասնյակ տարիներ ապրեց
Խալիֆաների հոյակապ քաղաքում,
միայնությունտխուր +4