«Քո՜ւյր, իմ հոգին լուռ ու տարտամ — մի ստվեր է լոկ,»
«Ծիածան» ժողովածու · «Գազելներ»
Քո՜ւյր, իմ հոգին լուռ ու տարտամ — մի ստվեր է լոկ,
Դղյակի մեջ քո մենության — մի ստվեր է լոկ։
Եթե նայես կճանաչես, կտեսնես հանկարծ,
Որ ձևերիդ այնքա՛ն նման — մի ստվեր է լոկ։
Գուցե ժպտաս, գուցե տրտմես, երբ զգաս, որ նա —
Եղերակա՛ն երկուության մի ստվեր է լոկ…
