Եղիշե Չարենց «Նո՛ւյնն է կարոտս հիմա՝ անսփոփ ու որբ»

Նո՛ւյնն է կարոտս հիմա՝ անսփոփ ու որբ. Նո՛ւյնն է աշխարհը վառվող ու արևը բորբ։ Նույնն է երկինքը կապույտ ու լճակը ջինջ — Եվ չի՛ փոխվել իմ սրտում, իմ հոգում — ոչինչ։ Նույնն է սերը՝ կրակված իմ սրտում հիմա՝ Նո՛ւյն կարոտը անսփոփ ու անունը — Մահ։