Կարինե Քոթանճյանին
«Խառն բանաստեղծություններ» ժողովածու · «1911–1922» · 1916
Գիշերը հոգնած նստել սենյակում,
Նայել շորերիդ ծալքերին լուսե,
Ու լույսը լամպի տխրությամբ անհուն
Գուրգուրե հոգուս հոգնությունը սև։
Լուռ, անձայն նստել մի բաժակ թեյի։
Ձեռքերդ դնես հոգնած ծնկներիս։
Ու հին, փոշեպատ հայելիների
Մշուշում կորած՝ խոնջանա հոգիս։
Եվ սիրել բախտը՝ պարզ ու երկրային,
Ցանկություններդ մեղկ ու կամակոր —
Եվ սիրել քո տան փոշապատ ուղին
Եվ սենյակներիդ տխրությունը գոլ…
1916
