Եղիշե Չարենց Ինչ թունդ է քո գինին, իմաստուն

Ինչ թո՜ւնդ է քո գինին, իմաստո՛ւն, նրանից իմ հոգին հարբում է. Դա գինի՞ է, թե խո՞սք է ազդու, նրանից իմ հոգին հարբում է. Խմելո՛ւ ես, մահով իմ սերած, խմելու ես դու է՛լ այս գինին, Եթե այս պարտեզը գաս դու.— նրանից իմ հոգին հարբում է։