«Դուրսը քամին թափառում է, անմխիթար դեգերում…»
«Խառն բանաստեղծություններ» ժողովածու · «1911–1922» · 1916
Դուրսը քամին թափառում է, անմխիթար դեգերում,
— Չի՜ մոռանա պոետը քեզ, չի մոռանա քո հեռուն։
Նա մենակ է ու ծեծում է փակ դռները հիմա նա.
— Քեզ մոտ կգա, երբ էլ-ոչ-ոք իր դռները չբանա։
Ո՛ւ ո՛ւ… նվոցը աշնան քամու, որպես լացը ջութակի.
— Կրկին կգա, քո մենավոր պատուհանը կթակի։
Կես գիշերին ո՞վ կբանա իր դռները քամու դեմ.
— Դու գրկաբաց ինձ կընդունես, դու կընդունես, ես գիտեմ։
Լո՛ւռ… կուչ եկավ աշնան քամին պատերի տակ անկյունի.
— Հոգնած սիրտս քո մեղավոր գգվանքներում կքնի…
1916
Թեմաներ
