Վահան Տերյան Իմ խաղաղ երեկոն է հիմա

Իմ խաղաղ երեկոն է հիմա Մեղմալույս, և՛ տըխուր, և՛ անուշ. Քեզ երբեք սիրտըս չի մոռանա, Իմ մաքո՛ւր, առաջին իմ անուրջ… Տարիներ, տարիներ կըսահեն, Կըմեռնեն երազները բոլոր — Քո պա՛տկերը անեղծ կըպահեմ Օրերում անհաստատ ու մոլոր։ Ե՛վ տանջանք, և՛ բեկում, և՛ թախիծ — Սև օրեր ես դեռ շա՜տ կըտեսնեմ. Անունըդ թող փարոս լինի ինձ Սուտ կյանքի և դառը մահու դեմ…