Վահան Թեքեյան Մահերգ նահատակաց

Անոնց համար, որ ինկան Զմեզ ազատ ուզելով՝ Սրտերը մեր քովէ քով Կ՚ըլլան այսօր մէկ խորան։ Անոնց հոգւոյն պաշտամունք Մեր մեն մի խոհն է հիմայ, Դէպի անոնց կ՚ամբառնայ Մեր յոյսն ու սէրն՝ իբրև խունկ։ Եվ մեր ցաւի սկիհէն Անոնց մարմինն ու արիւնն Իբր անսահման սրբութիւն Մենք կ՚ընդունինք սրբօրէն։